Mark's blog

Bewustwording
19-04-2010

“Wat moet je als allereerste doen als je ziet dat iemand overboord slaat en te water raakt?” Dingeman de Jong, Programmacoördinator Veiligheid van de Taakgroep Handicap en Lokale Samenleving, kijkt de aanwezigen aan de grote tafel van over zijn ronde brilletje, één voor één aan. Vertegenwoordigers van Geneeskundige Hulpverlening bij Ongevallen en Rampen (GHOR), het Nederlands Instituut voor Fysieke Veiligheid (NIVF) zijn aanwezig. Ook nemen het FOSS en Vereniging Cerebraal aan de bijeenkomst deel.
Wij hier om met elkaar van gedachten te wisselen over hoe je de zelfredzaamheid van mensen die verminderd zelfredzaam zijn, kunt vergroten.
Geen van de twaalf aanwezigen op de bijeenkomst geeft antwoord. Ik opper dat je de drenkeling in de gaten moet blijven houden door te voortdurend te blijven wijzen vanaf het schip. Zo kan bij het schip bij het redden van de drenkeling, adequater manoeuvreren.
De Jong zwijgt veelzeggend en kijkt weer de kring rond: “ Je moet héél luid roepen naar de drenkeling: ‘Zwemmen!- zwemmen moet je!’ ”
Ik voel mij tamelijk dom…
“Mensen vergeten in paniek om te zwemmen,” aldus De Jong: “En als je te water raakt, heb je niet direct hulp, je móet dus zwemmen..!”
“Onderschat het effect van een paniekreactie nóóit. Die is vaak veel groter dan je denkt,” houdt De Jong ons voor.
Vervolgens krijgen wij een DVD filmpje te zien met tien (nagespeelde) voorbeeldsituaties die grote effecten kunnen hebben op de zelfredzaamheid van mensen met een handicap die in een onverwachte ernstige situatie verzeild raken:
Een nooduitgang met een drempel en dito afstap die je niet opmerkt als je een ruimte met zware rookontwikkeling wilt ontvluchten. Electrisch gesloten rolluiken die bij stroomuitval niet meer open kunnen. Een oude man met een rollator die het gebouw niet meer kan verlaten omdat de brandremmende deuren bij brand automatisch sluiten. De sprekende voorbeelden komen razendsnel voorbij en zijn heel divers. Meteen kun je zien dat veel van dergelijke situaties met eenvoudige maatregelen te voorkomen zijn.
Het filmpje is na een minuut of 15 voorbij.

De boodschap is kristalhelder: wij staan ontzettend slecht stil bij de mogelijkheid van onverwachte situaties. De maatschappij is zo veilig en zó ontzettend geordend dat wij nauwelijks nog te maken krijgen met een onverwachte situatie.
En àls er zich iets ernstigs voordoet, rekenen wij op de hulpverlening die er -als het meezit- nog minuten nodig heeft om ter plaatse te zijn om bijstand te verlenen.
Zolang er geen hulp is, ben je op jezelf aangewezen. Je moet in de te overbruggen tijd dat je op jezelf aangewezen bent, jezelf in veiligheid zien te brengen. Zwemmen moet je!

Er is tijdens deze bijeenkomst een wereld opengegaan voor mij. Maar bovenal realiseer ik mij dat ik teveel op anderen reken als ik in een onverwachte situatie terechtkom. Hoewel ik een zwemdiploma heb en prima kan zwemmen, vraag ik mij af of ik wel zou hebben gezwommen.
Ook dát is bewustwording.

Reageer op dit artikel